Gea is geboren en getogen in Hummelo. Ze was de derde en middelste in het gezin Rexwinkel. Gea was als kind een wildebras, altijd bezig met van alles to doen en ze was nergens bang voor. Na de basisschool is ze naar het Ulenhof gegaan. Vervolgens ging ze naar de LEAO en daarna naar de sportopleiding het CIOS, ze heeft die opleiding moeten stopper vanwege een knieblessure.

Na de opleiding aan het Cios is Gea gaan werken bij de Gouden Karper en daarbij deed ze oppaswerk. Later is ze gaan werken op het zwembad Zonnewater en ze vond het heerlijk om met kinderen to werken en ze deed dan ook met hart en ziel het babyzwemmen. Sport en muziek dat waren wel haar twee passies. Van jongs of aan speelde ze trommel bij de drumband de Eendracht. Gea heeft zanglessen gehad en zong heel graag en goed. Ze was bij het jongerenkoor de Humsingers, bij het Hummelo's gemengd koor. Hoogtepunt is geweest dat haar CD is opgenomen Guardian Angel, het was een droom die uitkwam.

Gea en ik leerden elkaar kennen in 1988 bij disco Pellen in Drempt. Ik kwam van Wichmond en Gea van Hummelo dus is het compromis gezocht om in Baak te gaan wonen waar onze eerste zoon Sem werd

geboren. Na Baak zijn  Gea en ik naar Hummelo gegaan en aan de Zuilenkamp komen wonen. Daar is Wes geboren. Gelijk daarna hebben we een jaar bij oma Ellie ingewoond in Wichmond voordat we naar de Dorpsstraat in Hummelo konden verhuizen.

Een half jaar na de geboorte van Wes werd Gea ziek, borstkanker. Vanaf maart 2004 is Gea ziek en moet ze behandelingen ondergaan, knokken om lichamelijk een geestelijk op de been to blijven. Beide doet ze, op uitzonderlijk sterke wijze. Ze vindt steeds weer de kracht om het leven met volle teugen te leven!

In juni 2007 is het zelfs zo dat ze de ziekte lijkt te hebben overwonnen. Twee maanden later op 20 augustus 2007, overlijdt haar vader Bernard. Gea heeft toen op heel indrukwekkende wijze gezongen op de begrafenis van haar vader. Weer twee weken later met de Hummelose kermis kreeg ze de uitslag van een controleonderzoek: de kanker was terug en Gea zou niet meer kunnen genezen.

Weer volgt een tijd van chemokuren, zware behandelingen, ziek zijn, aftakeling en toch steeds weer knokken, niet bij de pakken neerzitten, genieten van de kinderen, vreugde en verdriet delen met mij en met zo velen om haar heen. Wat was het moeilijk om steeds meer de regie over haar leven uit harden te geven. Op 4 januari van dit jaar komt het bericht waar we al langer bang voor waren. Het bericht dat het niet goed ging en dat er ook niet heel veel tijd meer gegeven was.

Tweede Paasdag is ze net na de middag overleden. Je wilt en kunt elkaar helemaal niet loslaten, het leven is ook nog helemaal niet af. Ze had nog zo veel kunnen en willen doen….

Het verdriet is enorm, het gemis nu al pijnlijk voelbaar.

De jongens en ik willen hierbij iedereen heel hartelijk bedanken voor het medeleven tijdens haar ziekte en naar haar overlijden.

Het heef ons goed gedaan dat we zoveel kaartjes,brieven,bloemen,telefoontjes ect ect hebben mogen ontvangen.

Het bedrag wat is opgehaald voor het KWF is 1883,94 euro waarvoor heel hartelijk dank.

Ps Deze web-log blijft wel open staan maar zal er voorlopig geen berichtjes meer op zetten.