Gea is geboren en getogen in Hummelo. Ze was de derde en middelste in het gezin Rexwinkel. Gea was als kind een wildebras, altijd bezig met van alles to doen en ze was nergens bang voor. Na de basisschool is ze naar het Ulenhof gegaan. Vervolgens ging ze naar de LEAO en daarna naar de sportopleiding het CIOS, ze heeft die opleiding moeten stopper vanwege een knieblessure.

Klik op de afbeelding voor een vergroting. 

In Memoriam is a post from Gea Rexwinkel.

is a post from Gea Rexwinkel.

is a post from Gea Rexwinkel.

Informatie van alle kanten is a post from Gea Rexwinkel.

Maar je moet het doen met wat je hebt, al is en lijkt het soms niet eerlijk. Hoort bij het leven. Niet dat iedereen krijgt wat hij of zij verdiend…….

Ik zit weer eens aan de antibiotica. Een ontsteking in mijn wang. Voor degene die mij al een tijdje volgen, weten dat er een jaar of wat geleden bij de invaltandarts iets is afgebroken, wat nog in de wortel zit. Pijn, nu moet ik een afspraak maken en daar zie ik zo tegenop. Meer dan dat ik chemo zou krijgen, absurd. Dus ik moed verzamelen en belde vandaag. Wat denk je? Kan pas maandag bellen, praktijk dicht. WOAAAAH.

Berg op en weer af is a post from Gea Rexwinkel.

Het begin van de week was er één met weinig lucht. En dat is wel spannend als dat steeds minder wordt. Je bent dan bang en denkt, waar eindigd dit. Gelukkig gaat het sinds gisteren iets beter. En dan bedoel ik, dat ik na bijvoorbeeld een stukje door het huis te hebben gelopen, sneller herstel. Dan pak ik er soms zuurstof bij, maar ik kijk eerst even of ik het zelf aankan. Ik ben tevreden als ik binnen 3 minuten weer het gewone ritme te pakken heb en zonder zuurstof doorkan. Wel fijn dat ik het zo kan pakken, dat het voorhanden is. Nu ben ik ook bezig om mijn lijf in vorm te houden. Lachen joh.

Gisteren deed ik per arm 2 x 5 oefeningen, vandaag 2 x 8. Ja, je moet langzaam opbouwen, haha. En dan nog been- en biloefeningen. Gisteren was ik echt aan het hijgen, vandaag niet. Verslikte me wel in een slok water, want wie sport moet water drinken. Alles wat ik doe en beweeg, is 300 procent meer dan daarvoor. Dus ik topsport er wat af.

Als ik op zoek ben naar een sponsor voor het grote werk, horen jullie nog van me. Kleding, autootje, scootmobiel of zoiets.

Het bloed was nagenoeg gelijk gebleven. De trombocyten waren licht gestegen (dat is goed) maar nog lang niet op de goede waarde. Dus gewoon weer afwachten. Ik hoop dat die waarde langzaam blijft stijgen en dan kan ik in tussentijd aansterken zodat ik een volgende kuur

aanken. En mijn lijf in TOPVORM krijgen.

De berg op is a post from Gea Rexwinkel.

De trap op is drama. Moet vaak pauzeren anders kom ik er niet. Maarrrrrrr, morgenvroeg komen ze om te kijken of er een traplift geplaatst kan worden. Zou geweldig zijn. Dan kan ik ook overdag naar boven, zij het voor de was of naar mijn extra verhoogd toilet. Echt een pluspuntje voor mij, al heeft het wel enige tijd geduurd. Toegeven dat je het nodig hebt, dat je niet meer zonder kunt.

Net als een rolstoel. Voor die mij even niet gezien hebben, buitenshuis zit ik een rolstoel. Ik heb de puf niet meer om zelf te lopen, dus weer een hulpstuk in huis. Maar het grootste punt, hulpstuk, komt nog. Daar kan ik nog steeds om janken, doe ik nu ook om het jullie te vertellen. Een scootmobiel. Ik weet dat het mijn leven vergemakkelijkt, maar ik vind het moeilijk, mega moelijk. Als jullie mij zien, dan weet je dat ik mij zeer ongemakkelijk zal voelen. Sem en ik gaan hem wel pimpen, dus als je nog ideeën hebt.

Het bloed was hetzelfde gebleven, dat wil dus zeggen, geen chemo. Wachten tot de trombocyten aantrekken.

rustige week is a post from Gea Rexwinkel.

Bloedprikken en foto's. Dat waren de 1e onderzoeken op de 1e hulp. We willen u toch opnemen, want u bent toch wel benauwd. Kunnen we daarna allerlei onderzoeken doen. Dus zondag hebben ze met een echo mijn organen/buik bekeken en gisteren heb ik een onderzoek gahad voor de longen. Dan zou ik vandaag de uitslagen bij elkaar krijgen. Aan het eind van de dag. Wachten dus.

En dan komt de dokter, blehhhhh. Of het een longembolie is, is niet met zekerheid te zeggen. Behandeling is dan bloedverdunners. Maar omdat mijn trombocyten zo laag zijn, zou dat gevaarlijk kunnen zijn. Van de echo van de buik is uitgekomen dat de organen o.k. zijn, maar er zijn wel kleine vlekjes gezien op de lever. Ik zei dat ik dat wel had verwacht, de dokter zei hij niet. Want dan had hij dat ook verwacht bij bloeduitslagen van oa de lever. Dus weer is het niet helemaal zeker dat wat ze zien, uitzaaiingen zijn. Dat geldt ook voor de longen. De kans is dat daar uitzaaiingen zitten is er ook, ware het niet met zekerheid te zeggen. Weer te onduidelijk beeld.

Hoe dan ook, echt duidelijk is er niets, toch moeten we rekening houden met het feit dat de ziekte niet stilstaat. Behandeling is er niet, moet echt wachten tot de bloedplaatjes weer omhoog gaan.

Wat ik wel heb gekregen is zuurstof. Die komen ze morgen aan huis brengen. Dan kan ik, als ik nodig heb, mijn zuurstof pakken wanneer dat dat nodig is. Vaak na inspanning en aan het eind van de dag.

Jullie zijn weer op de hoogte.

Weer thuis is a post from Gea Rexwinkel.

Dus nu heb ik twee weken rust voor er bloed wordt geprikt, dan heeft het hopelijk tijd om te herstellen. Morgen nog wel APD, maar dat was bekend. Daar zie ik nooit tegenop.

Vanmorgen werd ik wakker, gelukkig maar, en wat dacht je? Ik was nauwelijks benauwd. Dat is raar als je al een hele tijd benauwd bent. Tot aan nu is het oke, ik lijk wel iets in te leveren, heb ook weer teveel gedaan. Fout, maar je bent zo blij dat je even de lucht hebt.

Geen chemo is a post from Gea Rexwinkel.

Mijn bewegingen zijn beperkt, toch probeer ik iets meer te doen. Een paar been -en buikoefeningen en ik zit al weer te hijgen op de stoel. Maarja, ik blijf proberen. Ik blijf erbij, de aanhouder wint.

Mijn gezicht is door de pillen opgezet, zo'n bolle kop. Net of er lucht onder zit. Zo voelt het trouwens ook.

A.s. woensdag horen we van de oncoloog of de chemo door gaat, we zullen zien. Jullie horen nog van me.

Ademen door een rietje is a post from Gea Rexwinkel.